3rd Tinos International Literary Festival

Katerina Anghelaki-Rooke

Στον ουρανό του τίποτα με ελάχιστα

Από την κλειδαρότρυπα κρυφοκοιτάω τη ζωή

την κατασκοπεύω μήπως καταλάβω

πώς κερδίζει πάντα αυτή

ενώ χάνουμε όλοι.

Πώς όλες οι αξίες γεννιόνται

κι επιβάλλονται πάνω σ’ αυτό που πρώτο λιώνει:

το σώμα.

Πεθαίνω μες στον νου μου χωρίς  ίχνος αρρώστιας

ζω χωρίς να χρειάζομαι ενθάρρυνση καμιά

ανασαίνω κι ας είμαι

σε κοντινή μακρινή απόσταση

απ’ ό,τι ζεστό αγγίζεται, φλογίζει…

Αναρωτιέμαι τι άλλους συνδυασμούς

θα εφεύρει η ζωή

ανάμεσα στο τραύμα της οριστικής εξαφάνισης

και το θαύμα της καθημερινής αθανασίας.

Χρωστάω τη σοφία μου στον φόβο·

πέταλα, αναστεναγμούς, αποχρώσεις

τα πετάω.

Χώμα, αέρα, ρίζες κρατάω·

να φεύγουν τα περιττά λέω

να μπω στον ουρανό τού τίποτα

με ελάχιστα.

In the heaven of nothing with less than nothing

 Through the keyhole I peep at life
I spy on it in case I understand
how is it that life always wins
while all of us lose.
How are values born
and impose themselves on what melts first: the body!
In my mind I die without a trace of disease
I live without the need of encouragement,
I breathe even though I am near and far
from what is warm, tangible, flammable…
I wonder what other combinations
life will invent
between the wound of final extinction
and the miracle of daily immortality.
I owe my wisdom to fear;
petals, sighs, nuances
I cast them away.
Earth, air, roots, I keep;
let the needless go, I say
so I can enter the heaven of nothing
with less than nothing.

Γουάνκ Τζιαχσίν / Wang Jiaxin

ΣΚΟΡΠΙΟΣ

Αναποδογύρισα κάθε πέτρα πάνω στο βουνό,

κανένας σκορπιός.

Ήταν στα παιδικά μου χρόνια

μα ποια χρονιά, ποια μέρα;

Τώρα που ξαναγύρισα

τα πεύκα είναι πιο μεγάλα, πιο πυκνά

κι από το ρήγμα κάποιου βράχου στο χρώμα της ώχρας

ένας σκορπιός με την ουρά ανασηκωμένη

έρχεται προς το μέρος μου.

Στα μάτια κοιταζόμαστε – σε μια στιγμή

είμαι οι πέτρες κάτω από τα πόδια του.

Του Γουάνκ Τζιαχσίν, απόδοση: Αναστάσης Βιστωνίτης 

SCORPION

Turned every stone on the mountain,

not one scorpion: this was childhood.

But which year, what day?

Now I’ve returned,

the mountain pines thicker, taller,

and from a cleft of ochre rock

a scorpion, tail up,

comes toward me.

Eye to eye, in a single moment,

I am the stones beneath his feet.

By Wang Jiaxin, translation Diana Shi & George O’Connell

‘L’ art d’ être Arrabal’ at the 2nd Tinos International Literary Festival

We are in the pleasant position to announce the screening of the documentary for Fernando Arrabal L’ art d’ être Arrabal (a film by Pierre-Alexis De Potestad, Bernard Léonard) at the 2nd Tinos International Literary Festival.

Released in late 2010, the documentary, that clocks over an hour, will be showed in its English version.

Είμαστε στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσουμε την προβολή του ντοκυμαντέρ Η τέχνη του να είσαι ο Αραμπάλ (μια ταινία του Bernard Leonard και του Pierre Alexix de Potestad) στα πλαίσια του 2ου Διεθνούς Λογοτεχνικού Φεστιβάλ Τήνου.

Το ντοκυμαντέρ έκανε πρεμίερα τον Σεπτέμβριο του 2010, και θα προβλήθει στην αγγλική του έκδοση.