Yannis Dallas

Χαρτιά και Σάρκες

 
Τι θέλει πάλι αυτός ο ίσκιος στα ποιήματα
ο γρυλισμός και τα καπούλια αυτού του ζώου;
 
Περνά σαν σίφουνας και δεν αναγνωρίζεται
 
Άλλοτε ελάφι απ’ τα πολύκλαδα της νιότης μου
ή ταύρος σε νυχτομαχίες και σε μπλόκα
τώρα τραγέλαφος και βουκεφάλας του μυαλού μου
 
Βγάζει τη μάσκα του μα δεν αναγνωρίζεται
 
Τότε το κάθε πέρασμά του κ’ ένα ποίημα
τώρα ξερνά δαγκώνει φτύνει τα ποιήματα
 
Τα ελληνοζωικά μου λεξικά κομματιασμένα
χαρτιά και σάρκες
 
 

Paper and Flesh

 
What does this shadow want again among my poems
the growling and the buttocks of this animal?
 
It passes like a whirlwind and is not recognized
 
At times a deer from the many branches of my youth
or a bull in night battles and blockades
now the monstrosity and Bukephalos of my brain
 
It takes off its masks but is not recognized
 
Then its every passing turns into a poem
now it vomits bites and spits out poems
 
My Hellenobestial dictionary torn to shreds

of paper and flesh

Translated by Kimon Friar