2nd Tinos International Literary Festival

Κοινωνία των (δε)κάτων: Ένα Άλμα προς τα Εμπρός...

Wed, 15 Feb 2012 05:04:39 -0500

Κοινωνία των (δε)κάτων: Ένα Άλμα προς τα Εμπρός...:

ΕΝΑ ΑΛΜΑ ΠΡΟΣ ΤΑ ΕΜΠΡΟΣ…

…είναι η δεύτερη επίκληση των δυνάμεων της ποίησης για την ανθρωπότητα, με εκδηλώσεις που θα γίνουν σε όλο τον κόσμο. Ο Κύκλος Ποιητών καλεί ποιητές και ποιήτριες να συνθέσουν ποίημα (δεν πρέπει να υπερβαίνει τη μία σελίδα) με βάση την ιδέα:

«Ένα…

2nd Tinos International Literary Festival proceedings

Tue, 04 Oct 2011 06:07:18 -0400

2nd Tinos International Literary Festival proceedings:

Browse the proceedings of the 2nd Tinos International Literary Festival online!

Photo

Thu, 21 Jul 2011 00:00:00 -0400

desperados!

Wed, 20 Jul 2011 06:40:00 -0400

By Fernando Arrabal

Desperados masqués

Desperados marqués

Desperados moqués

Desperados Mickeys

Desperados moquette

Desperados Marquis

Desperados Marcos

Desperados aux couleurs d’autre monde

La révolte prodigue

Des frissons évanouis

Le mal se fait terrestre

Dans la fureur de vivre

Desperados masqués

Desperados marqués

Desperados moqués

Desperados Mickeys

Desperados moquette

Desperados Marquis

Desperados Marcos

Desperados aux couleurs d’ autre monde

Chaque douleur se fond

En un confus vertige

De l’ orphelin d’ essence

Par la haine du pouvoir

Desperados masqués

Desperados marqués

Desperados moqués

Desperados Mickeys

Desperados moquette

Desperados Marquis

Desperados Marcos

Desperados aux couleurs d’ autre monde

La loi franchit l’ espace

Imposant son naufrage

Heurtant de ses embruns

Les délires de nos nids.

Desperados masqués

Desperados marqués

Desperados moqués

Desperados Mickeys

Desperados moquette

Desperados Marquis

Desperados Marcos

Desperados aux couleurs d’ autre monde

d’ Arrabal , juillet 2011

(collage Jordi Soler)

Ντεσπεράντος!

Ντεσπεράντος μασκαρεμένοι
Ντεσπεράντος μαρκαρισμένοι
Ντεσπεράντος μυκτηρισμένοι
Ντεσπεράντος Μίκυ
Ντεσπεράντος μοκέτα
Ντεσπεράντος Μαρκήσιοι
Ντεσπεράντος Μάρκος
Ντεσπεράντος με χρώματα αλλόκοσμα

Η σπάταλη εξέγερση
Των εξαχνωμένων σκιρτημάτων
Το κακό γίνεται επίγειο
Μες της ζωής το πάθος

Ντεσπεράντος μασκαρεμένοι
Ντεσπεράντος μαρκαρισμένοι
Ντεσπεράντος μυκτηρισμένοι
Ντεσπεράντος Μίκυ
Ντεσπεράντος μοκέτα
Ντεσπεράντος Μαρκήσιοι
Ντεσπεράντος Μάρκος
Ντεσπεράντος με χρώματα αλλόκοσμα

Κάθε πόνος διαλύεται
Στον αόριστο ίλιγγο
Του ορφανού από ουσία
Διά του μίσους της εξουσίας

Ντεσπεράντος μασκαρεμένοι
Ντεσπεράντος μαρκαρισμένοι
Ντεσπεράντος μυκτηρισμένοι
Ντεσπεράντος Μίκυ
Ντεσπεράντος μοκέτα
Ντεσπεράντος Μαρκήσιοι
Ντεσπεράντος Μάρκος
Ντεσπεράντος με χρώματα αλλόκοσμα

Ο νόμος διασχίζει τον χώρο
Επιβάλλοντας το ναυάγιό του
Προσκρούοντας με την αλισάχνη του
Στους λήρους της κάθε φωλιάς μας

Ντεσπεράντος μασκαρεμένοι
Ντεσπεράντος μαρκαρισμένοι
Ντεσπεράντος μυκτηρισμένοι
Ντεσπεράντος Μίκυ
Ντεσπεράντος μοκέτα
Ντεσπεράντος Μαρκήσιοι
Ντεσπεράντος Μάρκος
Ντεσπεράντος με χρώματα αλλόκοσμα

Μετάφραση Σεσίλ Ιγγλέση Μαργέλλου

Vida Ognjenovic

Wed, 20 Jul 2011 04:30:24 -0400

Απιστίες (απόσπασμα)

Δεν έχω πια κουράγιο για φιλονικίες. Δεν θέλω να αμύνομαι, ούτε να φέρνω αντιρρήσεις. Το ομολογώ, μπορεί να έχουν δίκιο όσοι πιστεύουν πως αυτό που μου συμβαίνει είναι ένα είδος ελαφράς ψυχικής διαταραχής, μολονότι το αρνούμαι. Ξέρω πως ίσως θέλουν να μου τονίσουν ότι η τωρινή μου –πώς να το πω– κατάσταση είναι ευρέως γνωστή στην ιατρική, για την ακρίβεια κοινός τόπος, και ότι υπάρχει βεβαίως θεραπεία, οπότε περιμένουν να ενεργήσω αναλόγως. Μπορώ να φανταστώ τι πρέπει να περάσω ώσπου να πάρω την υπογεγραμμένη και σφραγισμένη γνωμάτευση ανάρρωσης. Πρώτα θα πρέπει να προσφερθώ οικειοθελώς στην ιατρική μηχανή που αλέθει την ανθρώπινη ψυχή και έπειτα ρυθμικά, σαν το αδράχτι που περιστρέφει τον σφόνδυλο, να δείξω διαδοχικά σε διάφορους ειδικούς τις ουλές της ψυχής μου, τα αιματώματα, τις φουσκάλες, τα εξογκώματα και τις τομές, για να τα αριθμήσουν με τη σειρά, να τα καταγράψουν με λατινικούς όρους και να τα κατατάξουν στον κατάλογο των παθήσεων. Στο τέλος, όταν τα συγκεντρώσουν όλα, θα διαγνώσουν κατά πόσο έχω περάσει στην αντίθετη πλευρά. Από αυτό θα εξαρτηθεί το είδος και η ποιότητα των επιπλέον συνεδριών, εξετάσεων και μάντρα διαλογισμού ή –καλύτερα– ακροάσεων, ανακρίσεων και ερευνών. Φυσικά θα πρέπει να τους κάνω εκτενείς περιγραφές και να υποκριθώ όσον αφορά τις λεπτομέρειες αρχικά των συμπτωμάτων και κατόπιν των συνεπειών και στο τέλος να απαντήσω σε εξειδικευμένα τεστ και υποερωτήματα σχετικά με τη λεπτότητα και την ιδιαιτερότητα της περίπτωσής μου. Για ώρες θα τους οδηγώ, ακολουθώντας τις συμβουλές τους, στις πιο κρυφές οδούς της ζωής μου, θυμίζοντάς τους πώς ξεκίνησε αυτό που νιώθω τώρα, σε τι αντέδρασα παρορμητικά, τι υπέφερα, θεωρώντας το αναπόφευκτο πλήγμα, τι αισθάνθηκα αρχικά, και αν έχει συμβεί σε κανέναν άλλο στην οικογένεια κάτι παρόμοιο, ή αν φαντάζομαι ότι αυτό είναι το σύνηθες, κατά τη γνώμη μου, έτσι που δεν αξίζει τον κόπο να αναφερόμαστε καν στο ιστορικό σωτηρίας τους.

Μετάφραση Μαρία Κεσίνη

I do not have the guts for any more quarrelling. I do not want to defend myself anymore or to object. I have to admit it, that those who believe that what is happening to me is a kind of slight mental disorder, may be right, although I keep denying it. I know that, perhaps, they want to point out to me emphatically that my present –how shall I say- condition is widely known in medicine, to be exact, it is common ground, and assuredly there is a therapy for it; it is therefore understandable that they are expecting me to act accordingly. I can imagine what I have to go through in order to get the certificate of convalescence signed and stamped. First, I will have to offer myself of my own accord to the medical machine which grinds the human soul, and then, rhythmically, like the spindle which turns the loom, I will have to show to various specialists, one after the other, the scars of my soul, the bruises, the blisters, the tumors and the slashes, so that they can enumerate each one of them and make an inventory of them, write them down according to the Latin terminology, and enter them in the registry of pathological cases. Eventually, when everything has been mustered, they will diagnose to what extent I have passed to the opposite side. From this will depend the type and the quality of further sessions, tests and mandras of meditation –or, to be more exact- of hearings, interrogations, and investigations. Naturally, I shall have to provide them with lengthy descriptions and to sham as regard the details, first of the symptoms, and then of the consequences, and in the end I shall have to answer specific tests and elaborate sub-questions which will be pertinent to the delicate nature and the specificity of my case. For long hours I shall be leading them, following their admonitions to the most secluded paths of my life, reminding them how what I feel now got started, what caused my totally impulsive reaction, what I went through considering this an unavoidable blow, what were my initial feelings, and if anything similar has happened to anybody else in my family, or if I figure out that this is the regular way of things, in my opinion, in which case it is not worth while to envisage the history of their salvation.

Translated from Greek by Maria Tsatsou

Yannis Dallas

Fri, 15 Jul 2011 03:06:00 -0400

Χαρτιά και Σάρκες

Τι θέλει πάλι αυτός ο ίσκιος στα ποιήματα
ο γρυλισμός και τα καπούλια αυτού του ζώου;

Περνά σαν σίφουνας και δεν αναγνωρίζεται

Άλλοτε ελάφι απ’ τα πολύκλαδα της νιότης μου
ή ταύρος σε νυχτομαχίες και σε μπλόκα
τώρα τραγέλαφος και βουκεφάλας του μυαλού μου

Βγάζει τη μάσκα του μα δεν αναγνωρίζεται

Τότε το κάθε πέρασμά του κ’ ένα ποίημα
τώρα ξερνά δαγκώνει φτύνει τα ποιήματα

Τα ελληνοζωικά μου λεξικά κομματιασμένα
χαρτιά και σάρκες

Paper and Flesh

What does this shadow want again among my poems
the growling and the buttocks of this animal?

It passes like a whirlwind and is not recognized

At times a deer from the many branches of my youth
or a bull in night battles and blockades
now the monstrosity and Bukephalos of my brain

It takes off its masks but is not recognized

Then its every passing turns into a poem
now it vomits bites and spits out poems

My Hellenobestial dictionary torn to shreds

of paper and flesh

Translated by Kimon Friar

Dimitra Kolliakou

Wed, 13 Jul 2011 06:08:43 -0400

Καπνοδοχοκαθαριστής ή βιβλιοπώλης. Ένα απ’ τα δύο ήθελε να γίνει όταν ήταν μικρός. Τις προτιμήσεις του μικρού Σαμ τις έκαναν γούστο οι μεγάλοι – ίσως όχι ο δικός του πατέρας, που τον θυμάται βλοσυρό κι αγέλαστο, σίγουρα πάντως οι γονείς του παιδικού του φίλου Ιβ.

Τι θα έλεγε ο Ιβ αν μπορούσε να τον δει μ’ αυτή τη στολή, αναρωτιέται και σπρώχνει κάτω απ’ την πόρτα έναν κατάλογο που διαφημίζει γυναικεία εσώρουχα.

«Κουλ, mate!» Η φωνή του Ιβ αναδύεται στο μυαλό του παιδική, γιατί δεν πρόλαβε να σπάσει.

Θα τον αναγνώριζε, άραγε, ύστερα από τόσα χρόνια ή θα βρισκόταν στην ανάγκη να του συστηθεί;

Ο Σαμ είμαι, ρε συ, δεν με θυμάσαι;

Ουδέποτε καπνοδοχοκαθαριστής –θα παραδεχόταν– και μόνο περιστασιακά βιβλιοπώλης. Στα φοιτητικά του χρόνια, για κάνα-δυο βδομάδες πριν απ’ τα Χριστούγεννα όταν στα βιβλιοπωλεία προσλαμβάνουν έκτακτους. Απολυμένος πανεπιστημιακός, νυν ταχυδρόμος και επίδοξος συγγραφέας.

«Ταχυδρόμος;» θα σάστιζε ο Ιβ. Την τελευταία δεκαετία σ’ αυτή τη χώρα έχουν κλείσει εκατοντάδες ταχυδρομεία, έχουν απολυθεί χιλιάδες ταχυδρόμοι. Ιδιωτικές εταιρείες που απασχολούν ωρομίσθιους σαν και του λόγου του ανταγωνίζονται άγρια την κρατική.

Για την έμπνευση το κάνει –θα έλεγε ψέματα στον Ιβ–, γιατί σπρώχνοντας το καροτσάκι με τα διαφημιστικά έντυπα από πεζοδρόμιο σε πεζοδρόμιο κι από πόρτα σε πόρτα τού έρχονται διάφορες ιδέες. Σαμ και Ιβ. Ρον και Χάρι. Δυο αγόρια που έχουν εμπλακεί σε μια οικολογική περιπέτεια.

Το κάνει για τα λεφτά, για να συμπληρώνει το επίδομα ανεργίας. Επίδομα στέγης προς το παρόν δεν δικαιούται, γιατί είναι παντρεμένος και η γυναίκα του εργάζεται. Τα λεφτά είναι αισχρά, ούτε δυόμισι λίρες την ώρα, και, εννοείται, χωρίς ασφάλιση. Η Speed.of.lightMail απασχολεί μόνο παρτ-τάιμερς: Νοικοκυρές, φοιτητές, συνταξιούχους. Ελεύθερο ωράριο και καθαρός αέρας. Αυξήστε το εισόδημά σας κάνοντας τη βόλτα σας.

Διανομή της μέγιστης δυνατής ποσότητας διαφημιστικού υλικού στο χαμηλότερο δυνατό κόστος. Μόνο με εταιρείες έχει αλισβερίσι η Speed.of.lightMail και διανέμει αποκλειστικά junkmail.

Την ταξινόμηση την κάνει πάνω στο κρεβάτι του – νά πώς κρατάει τα έξοδά της μειωμένα η Speed.of.lightMail. Στρώνει πάνω στο πάπλωμα ένα παλιό σεντόνι κι απλώνει εκεί τους καταλόγους μέσα στο σκονισμένο πλαστικό τους αμπαλάζ: Αν τον έβλεπε η Νεφέλη, θα παίνευε τη νοικοκυροσύνη του. Ρούχα, καλλυντικά, ηλεκτρονικά, έπιπλα – απίστευτη σκαρταδούρα για όλα τα βαλάντια και για όλα τα είδη απελπισίας.

[Μιλήστε μου για τη βροχή (μυθιστόρημα). Θα κυκλοφορήσει από τις εκδόσεις Πατάκη το 2012]

A chimneysweep or a bookseller. When he was little, he wanted to become one of the two. The grown-ups approved of little Sam’s ambitions – not his own dad perhaps, always strict and unsmiling, but certainly the parents of his best pal, Yves.

What would Yves say, if he could see him now in this uniform, he wonders as he pushes a catalogue of women’s underwear under a door.

‘Cool, mate!’ Yves’s voice resonates in his head – a child’s voice that did not have time to break.

Would Yves recognise him after all these years, or would he have to introduce himself?

It’s Sam, mate! Remember me?

Never a chimneysweep –he would confirm– and very occasionally a bookseller. In his student days, for a couple of weeks before Christmas, when bookshops take on seasonal staff. Now a sacked academic, postman and writer to be.

‘A postman?’ Yves would freak out. In the last decade, hundreds of post-offices were closed down in this country, thousands of postmen were sacked. Private companies that hire cheap hourly- paid staff like himself offer a better deal than the state service.

He’s doing it for the inspiration, he would lie to Yves. While pushing the postman’s trolley from pavement to pavement and from door to door, he comes up with brilliant ideas. Sam and Yves. Ron and Harry. Two boys who have been involved in an ecological adventure.

It’s for the money he’s doing it, to top up his unemployment benefit. For the time being, he is not entitled to housing benefit, as he is married and his wife is employed. The pay is a disgrace. Less than two and a half pounds per hour, no insurance. Speed.of.lightMail hires only part-timers: housewives, students, pensioners. Flexible working hours and fresh air. Increase your income while taking a walk.

Distributing the greatest possible amount of promotion material at the lowest possible cost. Speed.of.lightMail deals only with companies and exclusively distributes junkmail.

He does the sorting on his bed – that’s how Speed.of.lightMail keeps the expenses down. He spreads an old sheet on top of the duvet and places there the catalogues in their dusty plastic wrapping – if Nefeli could see him, she would be proud of his housekeeping. Clothes, cosmetics, electronics, furniture: incredible shit for all incomes and all types of despair.

[From Tell Me About the Rain (a novel) – to be published by Patakis Publishers in 2012]

Fereydoun Faryad

Tue, 12 Jul 2011 04:57:36 -0400

Οι Δικτάτορες

Οι Δικτάτορες είναι μια παλαιά ιστορία,
κουραστική, τετριμμένη, παρελθοντολογία σχεδόν.
Παρά ταύτα εκείνοι επιμένουνε
πεισματικά ότι έχουν δικαίωμα ύπαρξης
σαν απαρχαιωμένα αντικείμενα
που έχει περάσει η ημερομηνία λήξης τους.
Οι δικτάτορες είναι διαφόρων ειδών και χρωμάτων:
ο Καντάφι
ο Σαντάμ
ο Ίντι Αμίν
ο Ρομπερτ Μουγκάμπε
ο Κομαντάντε Κάστρο
ο Στάλιν
ο Χίτλερ
ο Μουσολίνι
ο Τσαουσέσκου
ο Ενβέρ Χότζα
ο Πινοσέτ
ο Παπαδόπουλος
ο Στρατηγός Φράνκο
ο Μάο
ο Σαλαζάρ
ακόμη και ο κύριος Λένιν
που έχασε την ευκαιρία λόγω καρδιακής προσβολής
κι έτσι στερήθηκε τη χαρά και τα προνόμια των δικτατόρων
έτσι γλίτωσε από το όνειδος και την ταπείνωση –
η αλήθεια είναι βέβαια ότι είχε ήδη ιδρύσει τη δικτατορία του προλεταριάτου
μερικά χρόνια πριν στη μεγάλη του φάρμα πίσω απ’ τα τείχη ενός κάστρου,
την κόκκινη τρομοκρατία, τον Ντζερζίνσκι, την Τσέκα, την ΚαΓκεΜπε αργότερα.
Μάλιστα, κύριες και κύριοι,
ακόμη και ο κύριος Λένιν…
παρά την ιδιοφυΐα του, τα σημαντικά και αυστηρά γραπτά του,
κοιμάται κατεψυγμένος, μια ωραία μούμια, τον αιώνια κόκκινο ύπνο του,
εξαίσιο ύπνο, ύπνο γεμάτο όνειρα για το μέλλον.
Οι δικτάτορες συνειδητοποιούν πάντα πολύ αργά ότι η αλλαγή είναι κοντά,
ότι οι μάζες είναι σε εγρήγορση, άγριες και αδάμαστες
κι ότι πολύ γρήγορα θα βάλουν τέλος στην ιστορία τους.

Μετάφραση από τα αγγλικά Μαρία Τσάτσου

The Dictators

Dictators are an old story,
wearisome, worn-out, almost a thing of the past.
Nonetheless they hang on
and insist they have the right to exist
like obsolete objects
far past their expiration date.
Dictators come in a variety of colors:
Kadafi
Saddam
Idi Amin
Robert Mugabe
Commandante Castro
Stalin
Hitler
Mussolini
Ceaușescu
Enver Hoxha
Pinochet
Papadopoulos
General Franco
Mao
Salazar
and even Mr. Lenin
who lost his chance due to a stroke
depriving him of dictator’s joy and privilege
depriving him of this infamy and humiliation –
though it’s true that he had already established the dictatorship of the proletariat
some years before on his big farm behind castle walls,
the red terror, Dzerzhinsky, Cheka, and then KGB.
Yes ladies and gentlemen,
even Mr. Lenin…
despite his genius, his important and rigorous writings,
kept frozen in sleep, a beautiful mummy, an eternally red sleep,
a glorious sleep, a sleep full of dreams for the future.

Dictators always realize too late that change is near,
that the masses are awake and wild and indomitable
and will very quickly put an end to their story.

Τranslated from Persian by Fereydoun Faryad and Scott King

Petros Tatsopoulos

Mon, 11 Jul 2011 04:45:22 -0400

Μια δύσοσμη αδυναμία

Εάν εξαιρέσεις τον πόνο, με τον οποίο ουδέποτε εξοικειώθηκα –πέρα από μπατσάκια στα πισινά και άνευρα χαστούκια–, είμαι ανοιχτός σε κάθε ερωτική πρόσκληση, αρκεί το πρόσωπο που θα με προσκαλέσει να φοράει κιλότα και να μην κρύβει κάτω από την κιλότα του καμία ιδιομορφία. Με τις λιγοστές αυτές επιφυλάξεις, τις παλαιομοδίτικες όσο και απαραίτητες –οι καλοί λογαριασμοί, ως γνωστόν, κάνουν και τους καλούς φίλους–, διατίθεμαι να δοκιμάσω και το πιο ταπεινό μεζεδάκι από την πιατέλα της ηδονής, να σαρώσω και το τελευταίο ψίχουλο ακολασίας. Δεν γνωρίζω ηθικές αναστολές. Μονάχα φραγμούς γούστου.

Συν τω χρόνω απέκτησα και εγώ τις μικρές μου παραξενιές. Με πατημένα σήμερα τα πενήντα, με τρεις γάμους στην καμπούρα μου και με ισάριθμα διαζύγια, ορκισμένος πλέον ζωντοχήρος, είναι κάπως αργά για να τις απαρνηθώ, ακόμη και να τις περιορίσω. Δεν συγκρίνω ασφαλώς τα αθώα μου βίτσια με τις βρομιές που δεσπόζουν στα πρωτοσέλιδα και ξεχειλίζουν από τα τηλεοπτικά μας αποχωρητήρια. Μπροστά στη δική τους διαστροφή, εγώ φαντάζω κατηχητόπουλο – αν και παράδοξο κατηχητόπουλο, όχι από τα πιο πετυχημένα. Συμμερίζομαι την αποστροφή προς οιονδήποτε αιμομείκτη και οιονδήποτε κτηνοβάτη. Προφανώς και δεν δικαιούνται οι πρώτοι μερίδιο από την οικογενειακή θαλπωρή, ούτε οι δεύτεροι καταφύγιο στη στάνη. Εάν όφειλα πάντως να τους δικάσω, θα τους αναγνώριζα και κάνα-δυο ελαφρυντικά, δεν θα τους έστελνα ακοινώνητους στο απόσπασμα. Ο αναμάρτητος πρώτος τον λίθον βαλέτω. Θαρραλέα κουβέντα, κρυστάλλινη. Δεν την ξεστόμισε όποιος κι όποιος.

Επιστρέφω στα δικά μου κρίματα. Με την αδυναμία μου στο ποτό δεν νομίζω ότι πρέπει εδώ να επεκταθώ – παρόλο που, δίχως αυτή την αδυναμία, δύσκολα θα έβρισκαν πρόσφορο έδαφος οι υπόλοιπες. Από καιρού εις καιρόν, το συκώτι μού χτυπάει το καμπανάκι. Έως ότου σιγήσει, φροντίζω ν’ απέχω – ώστε να επανέλθω κατόπιν δριμύτερος. Δεν διέλαθε της προσοχής μου ότι, τις ημέρες της αποχής, επιδεικνύω διαγωγή κοσμιοτάτη. Ασυζητητί το δεύτερο, κάπου κάπου και το τρίτο ποτήρι ουίσκι είναι το απαραίτητο καύσιμο για να πάρει εμπρός ο κινητήρας μου. Με το τέταρτο, αρχίζει να χάνει στροφές και με το πέμπτο – καλύτερα να μην το σκέφτομαι: με το πέμπτο σβήνει.

A Smelly Weakness

With the exception of pain, which I could never get used to –apart from smacks on the backside or a few gentle slaps across the face– I am open to every kind of sexual invitation provided that the inviting person is wearing panties and isn’t hiding anything peculiar inside the panties. With these few reservations, old-fashioned but indispensable ones –short reckoning, as they say, makes long friends– I am prepared to try even the humblest hors d’oeuvre from pleasure’s dish, to scavenge even the last crumb of debauchery. I don’t have any moral hang-ups. My only limits have to do with taste.

With the passing of time, I too acquired certain foibles. Today, having reached fifty, with three marriages round my neck and an equal number of divorces, a now sworn divorcé, it’s too late for me to deny them, even limit them. Naturally, I don’t compare my innocent vices with the filth that covers the front pages and oozes out of our TV latrines. In comparison with the perversions I seem like a choir-boy – though an odd choirboy, not one of the best. I share the disgust at incest and bestiality. It goes without saying that the former don’t deserve any hare in the family’s warmth, nor the latter any shelter in the pen. If I was to try the practitioners, I’d take into account certain extenuating circumstances, I wouldn’t send them straight into the firing squad without more ado. Let the one without sin cast the first stone. Brave words, exact ones. And not words uttered by just anyone.

To get back to my own sins. As for my weakness for drink, I don’t think I need to expand on that here –though, without this weakness, it would be hard for the others to find fertile ground. From time to time, my liver sounds a warning. And until it quiets down, I take care to abstain – so as to return even more rigorously. It hasn’t escaped my attention that during the days of abstinence, I appear to be in decent manner. No doubt the second, sometimes even the third glass of whisky appears as the necessary fuel in order for my engine to start up. With the fourth glass, it begins to race and with the fifth – I’d rather not think of it: with the fifth it cuts out.

Katerina Anghelaki-Rooke

Mon, 11 Jul 2011 03:56:39 -0400

Στον ουρανό του τίποτα με ελάχιστα

Από την κλειδαρότρυπα κρυφοκοιτάω τη ζωή

την κατασκοπεύω μήπως καταλάβω

πώς κερδίζει πάντα αυτή

ενώ χάνουμε όλοι.

Πώς όλες οι αξίες γεννιόνται

κι επιβάλλονται πάνω σ’ αυτό που πρώτο λιώνει:

το σώμα.

Πεθαίνω μες στον νου μου χωρίς ίχνος αρρώστιας

ζω χωρίς να χρειάζομαι ενθάρρυνση καμιά

ανασαίνω κι ας είμαι

σε κοντινή μακρινή απόσταση

απ’ ό,τι ζεστό αγγίζεται, φλογίζει…

Αναρωτιέμαι τι άλλους συνδυασμούς

θα εφεύρει η ζωή

ανάμεσα στο τραύμα της οριστικής εξαφάνισης

και το θαύμα της καθημερινής αθανασίας.

Χρωστάω τη σοφία μου στον φόβο·

πέταλα, αναστεναγμούς, αποχρώσεις

τα πετάω.

Χώμα, αέρα, ρίζες κρατάω·

να φεύγουν τα περιττά λέω

να μπω στον ουρανό τού τίποτα

με ελάχιστα.

In the heaven of nothing with less than nothing

Through the keyhole I peep at life
I spy on it in case I understand
how is it that life always wins
while all of us lose.
How are values born
and impose themselves on what melts first: the body!
In my mind I die without a trace of disease
I live without the need of encouragement,
I breathe even though I am near and far
from what is warm, tangible, flammable…
I wonder what other combinations
life will invent
between the wound of final extinction
and the miracle of daily immortality.
I owe my wisdom to fear;
petals, sighs, nuances
I cast them away.
Earth, air, roots, I keep;
let the needless go, I say
so I can enter the heaven of nothing
with less than nothing.

Το σποτάκι του Φεστιβάλ!!

Thu, 07 Jul 2011 05:32:53 -0400

Το σποτάκι του Φεστιβάλ!!

Γουάνκ Τζιαχσίν / Wang Jiaxin

Thu, 07 Jul 2011 04:14:48 -0400

ΣΚΟΡΠΙΟΣ

Αναποδογύρισα κάθε πέτρα πάνω στο βουνό,

κανένας σκορπιός.

Ήταν στα παιδικά μου χρόνια

μα ποια χρονιά, ποια μέρα;

Τώρα που ξαναγύρισα

τα πεύκα είναι πιο μεγάλα, πιο πυκνά

κι από το ρήγμα κάποιου βράχου στο χρώμα της ώχρας

ένας σκορπιός με την ουρά ανασηκωμένη

έρχεται προς το μέρος μου.

Στα μάτια κοιταζόμαστε – σε μια στιγμή

είμαι οι πέτρες κάτω από τα πόδια του.

Του Γουάνκ Τζιαχσίν, απόδοση: Αναστάσης Βιστωνίτης

SCORPION

Turned every stone on the mountain,

not one scorpion: this was childhood.

But which year, what day?

Now I’ve returned,

the mountain pines thicker, taller,

and from a cleft of ochre rock

a scorpion, tail up,

comes toward me.

Eye to eye, in a single moment,

I am the stones beneath his feet.

By Wang Jiaxin, translation Diana Shi & George O’Connell

'L' art d' être Arrabal' at the 2nd Tinos International Literary Festival

Tue, 05 Jul 2011 03:55:06 -0400

We are in the pleasant position to announce the screening of the documentary for Fernando Arrabal L’ art d’ être Arrabal (a film by Pierre-Alexis De Potestad, Bernard Léonard) at the 2nd Tinos International Literary Festival.

Released in late 2010, the documentary, that clocks over an hour, will be showed in its English version.

Είμαστε στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσουμε την προβολή του ντοκυμαντέρ Η τέχνη του να είσαι ο Αραμπάλ (μια ταινία του Bernard Leonard και του Pierre Alexix de Potestad) στα πλαίσια του 2ου Διεθνούς Λογοτεχνικού Φεστιβάλ Τήνου.

Το ντοκυμαντέρ έκανε πρεμίερα τον Σεπτέμβριο του 2010, και θα προβλήθει στην αγγλική του έκδοση.

Vida Ognjenovic

Tue, 28 Jun 2011 07:26:00 -0400

Βίντα Ογκνιένοβιτς (Σερβία)

Γεννήθηκε το 1941 στο χωριό Ντούμποτσκα. Σπούδασε συγκριτική λογοτεχνία και σκηνοθεσία θεάτρου, κινηματογράφου και τηλεόρασης στο Βελιγράδι. Συγγραφέας, σκηνοθέτρια, πολιτικός και διπλωμάτης, έχει λάβει πλήθος διακρίσεων για το συγγραφικό της έργο, ενώ πεζογραφήματα και θεατρικά της έχουν μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες. Από τις εκδόσεις ΜΕΤΑΙΧΜΙΟ κυκλοφορεί το μυθιστόρημά της Απιστίες (2009).

Vida Ognjenovic (Serbia)

Born in 1941 in Dubočke village. She studied comparative literature and film/theater director studies in Belgrade. Writer, director, politian and diplomat, she has received numerous awards for her work. Novels and theatrical plays have been translated in many languages.

Jeffrey Carson

Mon, 27 Jun 2011 07:17:47 -0400

Τζέφρι Κάρσον (ΗΠΑ)

Γεννημένος στην Νέα Υόρκη, μετακόμισε στην Πάρο το 1970, και διδάσκει στο Κέντρο Αιγαίου. Τα βιβλία του περιλαμβάνουν Τα άπαντα του Οδυσσέα Ελύτη, 49 Σχόλια, Ποιήματα 1974-1996 και Πάρος.

Jeffrey Carson (USA)

A New Yorker, moved to Paros in 1970, and teaches at the Aegean Center. His books include The Collected Poems of Odysseus Elytis, 49 Scholia, Poems 1974-1996, and Paros.

Yannis Dallas

Mon, 27 Jun 2011 07:09:00 -0400

Γιάννης Δάλλας (Ελλάδα)

Επίτιμος καθηγητής του Πανεπιστημίου Ιωαννίνων, είναι ποιητής, δοκιμιογράφος και μεταφραστής της αρχαίας ελληνικής γραμματείας. Ζει στο Παγκράτι. Η τελευταία του ποιητική συλλογή ονομάζεται Περίακτος (εκδόσεις λάλον/ύδωρ).

Yannis Dallas (Greece)

Honorary professor of University of Ioannina, he is a poet, essay writer and translator of ancient greek corpus. He lives in Pagkrati, Athens. His latest poetic anthology is called Periaktos (lalon/ydor press)

Dimitris Nollas

Mon, 27 Jun 2011 04:47:00 -0400

Δημήτρης Νόλλας (Ελλάδα)
Γεννήθηκε το 1940 στην Αδριανή Δράμας από γονείς Ηπειρώτες. Ζει και εργάζεται στην Αθήνα.

Dimitris Nollas (Greece)
Born in 1940 in Adriani, Drama, Greece. His parents were born in the region of Epirus, Western-Northen Greece. He lives and works in Athens.

Petros Tatsopoulos

Mon, 27 Jun 2011 04:09:02 -0400

Πέτρος Τατσόπουλος (Ελλάδα)

Γεννήθηκε στο Ρέθυμνο τον Δεκέμβριο του 1959. Εργάστηκε ως ασκούμενος κοινωνικός λειτουργός, σεναριογράφος, δημοσιογράφος, σύμβουλος εκδόσεων και παρουσιαστής στη δημόσια τηλεόραση της εκπομπής βιβλίου Πνεύμα αντιλογίας. Μαζί με τον Κώστα Μουρσελά, τον Γιώργο Σκούρτη και τον Αντώνη Σουρούνη μετείχε στο Παιχνίδι των τεσσάρων (1998). Έχει εκδώσει δεκατρία βιβλία πεζογραφίας.

Petros Tatsopoulos (Greece)

Born in Rethimno, in December 1959. He worked as a welfare worker, a script-writer, a journalist, editor and presenter in public television (on the show for books entitled Spirit of contradiction). Along with Costas Mourselas, Yorgos Skourtis and Antonis Sourounis he participated in Game of Four (1998). He has published thirteen fiction books.

Tomica Bajsic

Mon, 27 Jun 2011 03:59:00 -0400

Τόμικα Μπάγισιτς (Κροατία)

Γενννήθηκε στο Ζάγκρεμπ της Κροατίας το 1968. Είναι ποιητής, πεζογράφος και εικονογράφος. Σπούδασε στην Ακαδημία Καλών Τεχνών του Ζάγκρεμπ. Εκδότης του περιοδικού Poezija και ιδρυτής του εκδοτικού οίκου Druga priča. Μέλος του ΔΣ του ΡΕΝ Κροατίας. Τα ποιήματά του έχουν μεταφρασθεί σε 12 γλώσσες και έχει βραβευθεί δυο φορές με τα μεγαλύτερα λογοτεχνικά βραβεία της πατρίδας του. www.tomicabajsic.com

Tomica Bajsic (Croatia)

Born 1968, Zagreb, Croatia. Poet, prose writer, illustrator and translator. Studied at Academy of Fine Arts in Zagreb. Editor of Poezija magazine, founder of Druga priča publishing and Board member of Croatian PEN. Poetry translated into 12 languages. Published ten books of poetry, prose and translations. Twice awarded with highest literary awards in Croatia. www.tomicabajsic.com

Katerina Anghelaki-Rooke

Mon, 27 Jun 2011 03:49:00 -0400

Κατερίνα Αγγελάκη-Ρουκ (Ελλάδα)

Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1939. Σπούδασε ξένες γλώσσες και λογοτεχνία στα πανεπιστήμια της Νίκαιας και της Γενεύης και αποφοίτησε το 1962 ως μεταφράστρια-διερμηνέας στα Ελληνικά, Αγγλικά, Γαλλικά και Ρωσικά. Το 1963 παντρεύτηκε τον Άγγλο Rodney Rooke με τον οποίον έζησε στην Αθήνα και στην Αίγινα. Η πρώτη ποιητική της συλλογή «Λύκοι και σύννεφα» κυκλοφόρησε το 1963. Ακολούθησαν άλλες 23. Έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες και έχει διακριθεί για το έργο της.

Κaterina Anghelaki-Rooke (Greece)

Katerina Anghelaki-Rooke was born in Athens in 1939. She studied foreign languages and literature at the Universities of Nice and Geneva where she graduated in 1962 as a translator-interpreter for Greek, English, French and Russian. In 1963 she married the Englishman Rodney Rooke with whom she lived in Athens and in Aegina. Her first book of poetry Wolves and Clouds was published in 1963, followed by 23 collections. She has been translated into many languages and has received numerous awards.